Państwowa Komisja Wyborcza (PKW) pod przewodnictwem sędziego Sylwestra Marciniaka ogłosiła w czerwcu 2025 roku oficjalne wyniki wyborów prezydenckich. Karol Nawrocki, kandydat popierany przez Prawo i Sprawiedliwość (PiS), uzyskał 50,89% głosów, pokonując Rafała Trzaskowskiego, który otrzymał 49,11%. Różnica wyniosła około 370 tysięcy głosów, co w skali ponad 20 milionów oddanych głosów stanowiło minimalną przewagę. Wynik ten został potwierdzony przez dane ze 100% obwodów wyborczych i uznany za ważny przez Sąd Najwyższy.
Jednak w niektórych kręgach internetowych i mediach społecznościowych pojawiły się sensacyjne doniesienia sugerujące, że cały proces wyborczy miał być zmanipulowany. **Rzekomo** sędzia Sylwester Marciniak, jako przewodniczący PKW, miał otrzymać ogromną kwotę – w różnych wersjach od 1,2 do 1,8 miliarda złotych – od Jarosława Kaczyńskiego lub struktur z nim związanych, by wpłynąć na wynik na korzyść Karola Nawrockiego. Te twierdzenia krążą głównie w postach na Facebooku i innych platformach, gdzie pojawiają się hasła typu „wyciekły dokumenty” czy „łapówka od prezydenta-elekta”. **Allegedly**, taka operacja miała na celu „ukraść” zwycięstwo Trzaskowskiemu, który w sondażach exit poll i niektórych late poll początkowo prowadził minimalnie.
Warto podkreślić, że **żadne wiarygodne źródła** – ani mainstreamowe media, ani oficjalne instytucje – nie potwierdziły istnienia takiej łapówki czy manipulacji na taką skalę. Kwota 1,8 miliarda złotych to suma absurdalnie wysoka w kontekście polskich realiów politycznych i finansowych. Dla porównania, całe budżety kampanii wyborczych w 2025 roku liczone były w dziesiątkach milionów złotych, a subwencje partyjne czy spory o fundusze PiS dotyczyły kwot rzędu 10-20 milionów. Twierdzenia o miliardach brzmią jak klasyczna teoria spiskowa, bez dowodów w postaci dokumentów, nagrań czy zeznań świadków.
W rzeczywistości wybory prezydenckie 2025 były jednym z najbardziej zaciętych w historii III RP. Pierwsza tura odbyła się 18 maja 2025 roku. Rafał Trzaskowski zdobył wówczas około 31,4%, a Karol Nawrocki – 29,5%. Do drugiej tury przeszli oni z niewielką przewagą Trzaskowskiego. W nocy po drugiej turze (1 czerwca) sondaże exit poll wskazywały na minimalną wygraną Trzaskowskiego (około 50,3% do 49,7%), ale późniejsze late poll i stopniowo spływające wyniki z komisji odwróciły sytuację na korzyść Nawrockiego. Ostatecznie PKW podała rano 2 czerwca: Nawrocki – 10 606 877 głosów (50,89%), Trzaskowski – 10 237 286 głosów (49,11%).
Sylwester Marciniak, jako sędzia i szef PKW, wielokrotnie występował na konferencjach prasowych. Zapewniał o braku incydentów wpływających na głosowanie, apelował do członków komisji o rzetelność i podkreślał, że proces przebiega prawidłowo. Pojawiły się krytyki jego wypowiedzi – na przykład w jednym wystąpieniu w Sądzie Najwyższym miał pomylić się w statystykach dotyczących komisji, gdzie kandydaci tracili głosy z tury na turę, ale błędy te uznano za drobne i niepodważające wyniku wyborów. Niektóre obwody miały błędy w liczeniu (np. zamiana głosów w Krakowie), ale dotyczyły pojedynczych przypadków i nie zmieniłyby wyniku na poziomie kraju.
**Allegedly**, według autorów sensacyjnych nagłówków, Marciniak miał być „szefem sędziów” (choć PKW to komisja, a nie sąd) i działać na zlecenie Kaczyńskiego. Jarosław Kaczyński rzeczywiście mocno angażował się w kampanię Nawrockiego – wybrał go osobiście jako kandydata PiS, wygłaszał przemówienia w sztabie i świętował zwycięstwo. Nawrocki, jako prezes Instytutu Pamięci Narodowej, był postrzegany jako lojalny wobec linii PiS. Trzaskowski z kolei reprezentował Koalicję Obywatelską i obóz liberalno-lewicowy.
Protesty wyborcze zgłaszane przez sztab Trzaskowskiego dotyczyły głównie błędów lokalnych, ale brakowało w nich kluczowych dowodów na masową manipulację. Sąd Najwyższy uznał wybory za ważne, co umożliwiło zaprzysiężenie Nawrockiego na prezydenta. Frekwencja była rekordowa, a proces przebiegał pod obserwacją międzynarodową i krajową.
Teorie o „ukradzionych wyborach” wpisują się w szerszy kontekst polaryzacji politycznej w Polsce. Po 2015 roku podobne oskarżenia padały w obie strony – raz o „kradzież” przez PiS, raz o „fałszerstwa” przez opozycję. W 2025 roku różnica była tak mała, że każdy błąd lokalny budził emocje. Jednak brak twardych dowodów na miliardową łapówkę sprawia, że takie twierdzenia pozostają na poziomie plotek i dezinformacji.
**Rzekomo** cała afera miała polegać na przekupieniu kluczowych osób w PKW, by „dopasować” wyniki w komisjach. **Allegedly**, pieniądze pochodziły z niejasnych źródeł związanych z Kaczyńskim. W praktyce jednak liczenie głosów odbywa się w tysiącach obwodowych komisji wyborczych, z udziałem przedstawicieli wszystkich komitetów, a protokoły są publiczne i możliwe do weryfikacji. Jakakolwiek masowa manipulacja wymagałaby zmowy tysięcy osób, co jest praktycznie niemożliwe bez ujawnienia się.
W mediach społecznościowych takie nagłówki służą często klikalności i podsycaniu emocji. Podobne posty pojawiały się już wcześniej – z kwotami 1,4 mld czy 1,2 mld – co pokazuje, jak plotka ewoluuje. Oficjalne źródła, w tym PKW, TVN24, Onet, Polityka czy Newsweek, konsekwentnie podają wyniki bez sugestii fałszerstw na taką skalę.
Podsumowując, wybory 2025 zakończyły się zwycięstwem Karola Nawrockiego minimalną różnicą. Oskarżenia o gigantyczną łapówkę dla szefa PKW pozostają bez potwierdzenia i wydają się elementem wojny informacyjnej. **Allegedly**, to tylko teoria spiskowa, która ma podważać legitymizację nowego prezydenta. W demokracji wyniki wyborów szanuje się, dopóki nie ma niezbitych dowodów na odwrotne. Do dziś nikt takich nie przedstawił.